नसीर-फैझ

काही म्हणण्यास, त्यांना मनास क्लेश असेच...
जे म्हणण्याचे होते..
म्हणण्यास नाही उरले असेच....

मी ठरलो अनोळखी कित्येक......

-फैझ.

अदावतें थी तगाफुल था रंजिशें थी मगर                                                 

बिछड़ने वाले में सब कुछ था बेवफाई न थी                                             

एक एक अदा होती, रसिकता होती हुरहूर होती पण
निघून जाणारा मध्ये सारे काही होते, अप्रामाणिकता नव्हती

बिछड़ते वक़्त उन आँखों में थी हमारी ग़ज़ल                                           

ग़ज़ल भी वो जो किसी को अभी सुनाई न थी             

निघण्याच्या वेळी त्या डोळ्यात होती माझी गझल
गझल ही ती जी कुणाला अजून ऐकवली नव्हती

नसीर