रविवार, ८ ऑगस्ट, २०१०

एक बस तू ही नहीं मुझसे खफ़ा हो बैठा
मैंने जो संग तराशा वो खुदा हो बैठा

उठ के मंजिल ही अगर आये तो शायद कुछ हो
शौक-ए-मंजिल तो मेरा आबलापा हो बैठा

मस्लहत छीन गयी कुवत-ए-गुफ्तार मगर
कुछ न कहना ही मेरा मेरी सदा हो बैठा

शुक्रिया ऐ मेरे कातिल ऐ मसीहा मेरे
जहर जो तुने दिया था वो दवा हो बैठा

जाने 'शहजाद' को मिनजुम्ला ए आदा पा कर
हुक वो उठी के जी तन से जुदा हो बैठा

- फरहत शहजाद


मराठी अनुरूप 

एक फक्त तूच नाही माझ्याशी नाराज होऊन बसला
मी जो दगड कोरला तो देव होऊन बसला

उठून ध्येयच जर आले तर कदाचित काही घटेल
वांच्छित उद्देश तर माझा अपंग होऊन बसला

हितगुज निसटुन गेली बातचीतची करामत परंतु
काही न बोलण ही माझं, माझा आवाज होऊन बसला

अरे प्राणहर्त्या माझ्या संजीवका रे माझ्या, धन्यवाद..
विष-अग्नी जो तू दिला होता तो जल-अमृत होऊन बसला

'शहजाद' च्या जीवाला एकूण-एक सर्व शत्रू मिळवून
वेदना जी उठली की जीव शरीराहून विभक्त होऊन बसला

- फरहत शहजाद

२ टिप्पण्या:

  1. Thank you..
    परत एकदा सांगावेसे वाटते. मूळ कविता आणि भाषांतर मस्त!
    फक्त एक शंका > ’उपकृत ए माझ्या मारका ए संजीवका’
    मधला ए संबोधन अरे, किंवा नुसतं रे म्हणून ज्यास्त समर्पक वाटल असत का?
    अरे प्राणहर्त्या माझ्या संजीवका रे माझ्या धन्यवाद
    विष-अग्नी जो तू दिला होता तो जल-अमृत होऊन बसला

    असे बरे वाटले असते का?

    उत्तर द्याहटवा

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...